چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ - ۱۶:۱۸
نظرات: ۰
۰
-
تمایل کودکان افسرده به چهره‌های غمگین بیشتر است!

چهره‌هایی که باعث جلب توجه کودکان می شوند می‌توانند سرنخ‌های مهمی در مورد سلامت روان او و چگونگی ایجاد افسردگی ارائه دهند.

به گزارش اطلاعات آنلاین، یک لبخند یا اخم ممکن است چیزی بیش از احساسات را آشکار کند. چهره‌هایی که توجه کودک را جلب می‌کنند می‌توانند سرنخ‌های مهمی در مورد سلامت روان او و چگونگی ایجاد افسردگی ارائه دهند.

تحقیقات جدید دانشگاه بینگهمتون، دانشگاه ایالتی نیویورک، نشان می‌دهد که افسردگی ممکن است بر میزان تمرکز کودکان بر روی حالات عاطفی مانند چهره‌های شاد یا غمگین تأثیر بگذارد. به نظر می‌رسد این الگو بسته به اینکه کودک سابقه خانوادگی افسردگی داشته باشد یا خیر، متفاوت است.

محققان موسسه اختلالات خلقی در دانشگاه بینگهمتون، چگونگی ایجاد افسردگی در کودکان و نوجوانان را با توجه ویژه به چگونگی تأثیر سابقه خانوادگی و تجربیات عاطفی بر آسیب‌پذیری در طول زمان بررسی می‌کنند. آنها امیدوارند با شناسایی این الگوها در کودکان در حال رشد، درک بهتری از افرادی داشته باشند که ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند و در نهایت استراتژی‌های پیشگیری را بهبود بخشند.

«برندون گیب»، مدیر موسسه اختلالات خلقی و استاد برجسته روانشناسی دانشگاه ایالتی نیویورک، گفت: "بیشتر آسیب‌پذیری‌هایی که ما بر آنها تمرکز می‌کنیم، در این دوره زمانی هنوز در حال توسعه هستند. شما می‌توانید چیزها را در حین توسعه آنها مشاهده کنید، نه اینکه فقط زمانی که از قبل وجود دارند و کاملاً پایدار هستند، آنها را مطالعه کنید."

پیگیری توجه کودکان در طول زمان

تحقیقات قبلی افسردگی را با توجه بیشتر به چهره‌های غمگین مرتبط دانسته است. با این حال، این ارتباطات عموماً متوسط ​​بوده‌اند و دانشمندان مطمئن نبوده‌اند که آیا توجه سوگیرانه به افسردگی کمک می‌کند یا به دلیل آن ایجاد می‌شود.

مطالعه بینگهمتون برای بررسی این سوال با ردیابی علائم افسردگی و الگوهای توجه در طول زمان طراحی شده است. به گفته محققان، این اولین مطالعه‌ای است که بررسی می‌کند چگونه تغییرات در هر یک ممکن است تغییرات بعدی در دیگری را در بین کودکان پیش‌بینی کند.

«کلی گیر»، دانشجوی دکترا در بینگهمتون و محقق اصلی مقاله، گفت: "نکته جدید واقعی این است که ما به این روابط تعاملی نگاه کردیم. بین سوگیری‌های توجه و علائم افسردگی، ما به نحوه پیش‌بینی متقابل یکدیگر در طول نقاط زمانی نگاه کردیم، که به ویژه جدید است و قبلاً انجام نشده است."

تیم تحقیقاتی، ۲۴۲ کودک و مادران آنها را به مدت دو سال دنبال کرد. شرکت‌کنندگان هر شش ماه یکبار ارزیابی می‌شدند. در طول هر بازدید، کودکان جفت چهره‌ها را روی صفحه نمایش مشاهده می‌کردند. یک چهره حالت خنثی نشان می‌داد، در حالی که چهره دیگر احساسی (شاد، غمگین یا عصبانی) را نشان می‌داد. فناوری ردیابی چشم اندازه‌گیری می‌کرد که کدام چهره توجه کودک را جلب کرده و چه مدت.

کودکان در این مطالعه به چهره‌هایی که احساسات مختلفی را روی صفحه نمایش نشان می‌دادند نگاه می‌کردند و فناوری ردیابی چشم ثبت می‌کرد که توجه آنها به کجا منحرف می‌شود.

سابقه خانوادگی الگو را تغییر می‌دهد

نتایج نشان می‌دهد که افزایش علائم افسردگی به یک شکل بر توجه هر کودک تأثیر نمی‌گذارد. به نظر می‌رسد سابقه خانوادگی نقش مهمی ایفا می‌کند.

در میان کودکانی که مادرانشان سابقه اختلال افسردگی اساسی داشتند، افزایش علائم افسردگی با توجه بیشتر به چهره‌های غمگین مرتبط بود. به عبارت دیگر، هرچه این کودکان خودشان علائم بیشتری را تجربه می‌کردند، توجه آنها به طور فزاینده‌ای به سمت ابراز غم جلب می‌شد.

نتایج نشان می‌دهد که این تغییرات ممکن است طولانی‌تر باشند و بسته به سابقه خانوادگی متفاوت باشند. یک فکر این است که برای کودکان مادرانی که افسردگی دارند و در تعامل با مادرشان در معرض نمایش‌های چهره‌ای بیشتری از غم قرار می‌گیرند، این نوع ابراز احساسات چهره وقتی خودشان افسردگی را تجربه می‌کنند، برجسته‌تر می‌شوند؛ بنابراین توجه آنها به طور فزاینده‌ای به ابراز احساسات غمگین معطوف می‌شود.

چهره‌های شاد ممکن است جذابیت خود را از دست بدهند

الگوی متفاوتی در میان کودکانی که مادرانشان سابقه افسردگی نداشتند، پدیدار شد. وقتی علائم افسردگی در این کودکان افزایش یافت، آنها بیشتر روی حالات غمگین متمرکز نشدند. در عوض، کمتر به چهره‌های شاد توجه می‌کردند.

این تمایز نشان می‌دهد که افسردگی ممکن است توجه عاطفی را از طریق مسیرهای مختلف بسته به سطح زمینه‌ای خطر خانوادگی کودک تغییر دهد. برای برخی از کودکان، نادیده گرفتن غم ممکن است به طور فزاینده‌ای دشوار شود. برای برخی دیگر، سیگنال‌های عاطفی مثبت ممکن است به سادگی کمتر توجه آنها را جلب کنند.

نگاهی به آینده به نوجوانی

محققان همچنان کودکان را با ورود به نوجوانی، دوره‌ای که خطر ابتلا به افسردگی برای بسیاری از جوانان افزایش می‌یابد، دنبال می‌کنند. آنها امیدوارند مشخص کنند که آیا این الگوهای توجه اولیه با احتمال بیشتر دریافت تشخیص افسردگی در آینده مرتبط است یا خیر.

نتایج این تحقیق در قالب یک مقاله در ژورنال Psychopathology and Clinical Science منتشر شده است.

شما چه نظری دارید؟

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
0 / 300
captcha

پربازدیدترین

پربحث‌ترین

آخرین مطالب

بازرگانی